Cité de la Dentelle
Het kantmuseum in een voormalige kantfabriek
Bezienswaardigheden, musea en een wandeling door de oude stad
De burgers van Rodin staan voor het stadhuis met zijn belfort, en in de Cité de la Dentelle zie je kantmachines in bedrijf. In Calais-Nord liggen de Place d'Armes, de wachttoren uit de 13e eeuw en de Notre-Dame, en het Musée des Beaux-Arts is gratis. Fort Risban bewaakt de havenmonding, en de draak loopt over de boulevard.
Het kantmuseum in een voormalige kantfabriek
Het brons van Rodin voor het stadhuis
Een lopende machine van La Machine
Het UNESCO-belfort en zijn omloop op 55 m hoogte
Een vuurtoren uit 1848, nog altijd in gebruik, bij de oude vissersbuurt
Geen resultaten gevonden.
Begin bij het stadhuis met zijn belfort, dat UNESCO-werelderfgoed is. Een rondleiding van 30 minuten gaat naar een omloop op 55 m hoogte, via 175 treden of met de lift, en in het hoogseizoen zijn de rondleidingen van dinsdag tot en met zondag zonder reservering. Ervoor staan De burgers van Calais van Rodin, het eerste van twaalf originele afgietsels. Het monument staat in de open lucht en is vrij toegankelijk.
Aan de Quai du Commerce zit de Cité de la Dentelle in een voormalige kantfabriek. Trek minstens 90 minuten uit voor de collectie. De Leavers-machines worden meerdere keren per dag in bedrijf getoond, behalve op zaterdag, en op dinsdag is het museum gesloten.
De draak van La Machine draagt ongeveer 50 passagiers op zijn rug langs de boulevard, en een rit duurt 45 tot 60 minuten. Voor het zand en de boulevard kijk je op de pagina strand. Buiten de stad staan Cap Blanc-Nez en Cap Gris-Nez bij Opaalkust, Boulogne-sur-Mer bij omgeving en het zeecentrum daar bij Nausicaá.
Onder Engels bewind, van 1347 tot 1558, heette de Place d'Armes de Market Place. Op 4 augustus 1347, na een beleg van elf maanden, liet gouverneur Jean de Vienne hier de klok van het belfort luiden om de inwoners bijeen te roepen. Nu is hier elke woensdag en zaterdag markt, en sinds 2013 toont een bronzen beeld van Élisabeth Cibot Charles de Gaulle en Yvonne Vendroux, naar een foto uit 1959.
Op het plein staat de Tour du Guet, een wachttoren uit de 13e eeuw die als het oudste gebouw van Calais geldt. Hij werd beschadigd door een aardbeving in 1580, door brand in 1658 en door Engelse kanonskogels in 1696, en bleef in beide wereldoorlogen gespaard. In 1818 kreeg hij een draaiende lantaarn, zodat hij als vuurtoren kon dienen, en tegelijk was hij een station van de optische telegraaf. Hij bleef de vuurtoren van de stad tot de huidige vuurtoren in 1848 voor het eerst brandde. Bovenop wappert de stadsvlag, blauw met een wit kruis.
In Calais-Nord kreeg de kerk Notre-Dame aan de Rue Notre-Dame haar vorm van de Engelsen tijdens hun 211 jaar in Calais. Ze is sinds 1913 beschermd als historisch monument. Op 23 september 1944, een week voor de bevrijding van de stad, troffen geallieerde bommen haar per vergissing, en de toren stortte in. Het altaarstuk van marmer en albast omlijst een Maria-Tenhemelopneming die Gérard Seghers in 1629 schilderde. Charles de Gaulle en Yvonne Vendroux trouwden hier op 7 april 1921, een dag na hun burgerlijk huwelijk. De kerk heeft sinds 2016 een Tudortuin en ligt aan de Via Francigena.
Het Musée des Beaux-Arts staat aan de Rue Richelieu, tegenover het Parc Richelieu en vijf minuten lopen van station Calais-Ville. Het werd in 1836 opgericht en verloor meer dan 300 schilderijen toen het gebouw in mei 1940 afbrandde. Het huidige gebouw van Paul Pamart ging in 1966 open voor publiek. De Galerie Beaux-Arts toont sinds 2023 meer dan 250 werken, en de Galerie Rodin, geopend in mei 2025, toont 21 beelden die langdurig zijn uitgeleend door het Musée Rodin.
De toegang is voor iedereen gratis. Het museum is open van dinsdag tot en met vrijdag van 9.30 tot 18.00 uur en in het weekend van 12.30 tot 18.00 uur, van november tot maart tot 17.30 uur; de laatste toegang is 30 minuten voor sluitingstijd. Het is gesloten op 1 januari, 1 mei, 1 en 11 november en 24, 25 en 31 december. Een helling en een lift geven toegang tot alle verdiepingen. Koffers zijn niet toegestaan, en in de kluisjes passen tassen tot 55 × 35 × 20 cm.
Tegenover het museum ligt het Parc Richelieu, waar de burgers in 1895 voor het eerst stonden. Het oorlogsmonument van Yves de Coëtlogon werd daar in 1962 onthuld.
De vuurtoren aan de Boulevard des Alliés brandde voor het eerst op 15 oktober 1848 en werkt sinds 1987 automatisch, zonder wachter. De toren is 51 m hoog, het licht staat op 58 m, en 271 treden leiden naar boven. Reken op 20 tot 35 minuten voor de klim en het uitzicht. Bij harde wind wordt de klim stilgelegd, en de toren is niet geschikt voor mensen die minder goed ter been zijn. Aan de voet legt een ontdekkingsruimte uit hoe vuurtorens en zeebakens werken.
Van juni tot september is de vuurtoren dagelijks open van 10.00 tot 12.00 uur en van 14.00 tot 18.00 uur. Tijdens de plaatselijke schoolvakanties is hij open van 10.00 tot 12.00 uur en van 14.00 tot 17.30 uur, en in de rest van het jaar op woensdag, zaterdag en zondag. De geschiedenis van de toren, het licht en het bezoek staan op de pagina vuurtoren.
De vuurtoren staat aan de rand van de Courgain maritime, de oude vissersbuurt. Bommen verwoestten die in 1940 grotendeels. De buurt werd niet precies zoals vroeger herbouwd, maar de gevels bleven bewaard en kregen gezelschap van een nieuw gebouw, het Immeuble de la Matelote, en de straatnamen eren plaatselijke redders. Vlakbij herdenkt het Monument des Sauveteurs de zeelieden die in 1791 bij een reddingsactie omkwamen.
Fort Risban bewaakt de havenmonding aan de Boulevard Poincaré. Na de inname van Calais in 1347 bouwden de Engelsen hier een toren op een zandbank, en door de eeuwen heen bleef het fort de wachter van de haveningang. Het kruitmagazijn is gerestaureerd, en in de Logis du Major zijn tentoonstellingen. Vanaf de oude weergang kijk je uit over de haven en de Courgain maritime.
De citadel aan de Esplanade Jacques Vendroux groeide uit een kasteel uit de 13e eeuw en werd na 1558 een vesting met bastions, met werk van Vauban. In mei 1940 hield het garnizoen er 36 uur stand. Sinds de jaren 1960 is het terrein een sportpark met het Stade du Souvenir, en de muren zijn de laatste zichtbare vestingwallen van Calais-Nord. Je kunt er wandelen en fietsen, en de hoofdingang is de Porte de Neptune naast de Square Vauban.
Fort Nieulay ligt ten westen van de oude stad aan de Avenue Roger Salengro. Na het bezoek van Lodewijk XIV aan Calais in 1677 werd het op advies van Vauban iets westelijker herbouwd, over de rivier heen, zodat de sluizen binnen het fort lagen. Het leger gebruikte het tot 1903, en in de jaren 1980 nam de stad het terrein terug en begon met de restauratie. Het fort zelf is niet te bezoeken, maar de omgeving is een rustige plek om te wandelen en te fietsen.
Het Musée Mémoire 39-45 zit in een bunker in het Parc Saint-Pierre. De Organisation Todt bouwde hem in 1941 als telefooncentrale en commandopost voor de Duitse marine, en sinds 1962 is het een museum. Een bezoek door de 20 ruimtes duurt ongeveer 90 minuten. In het seizoen 2026 is het van april tot en met augustus dagelijks open van 10.00 tot 18.00 uur, en in februari, maart, september en oktober van 11.00 tot 17.00 uur, behalve op dinsdag en zondag. In de winter is het gesloten van 31 oktober 2026 tot 31 januari 2027.
Fort Lapin in Sangatte, in 1690 onder Lodewijk XIV gebouwd als voorpost van Fort Nieulay, werd later deel van de Atlantikwall en ligt aan het pad door de duinen vanaf Blériot-Plage.
Het militaire deel van de begraafplaats Calais-Nord aan de Avenue Pierre de Coubertin werd in 1922 aangelegd; er liggen Belgische, Franse en Duitse soldaten. In de Eerste Wereldoorlog was Calais een geallieerde basis, ongeveer 60 km achter het front.
Sinds 2020 heeft het Calais Street Art Festival meer dan 60 werken van internationale kunstenaars aan de muren van de stad toegevoegd, onder wie Jo Di Bona, Curtis Hylton, Kalouf en Anna Conda. Sinds 2015 staat er een werk van Banksy op de strandwachtpost aan de boulevard.